مراسم بزرگداشت دکتر محمود رفیعی

در مراسم بزرگداشت مورّخ دانا و پزشک توانا دکتر محمود رفیعی که روز ‌ یکشنبه 19 مهرماه 1394، در تالار اجتماعات شهید مطهری انجمن برگزار شد، دکتر بنی‌اقبال، رئیس کتابخانه فرهنگستان زبان و ادب فارسی به ایراد سخنرانی پرداخت.

متن سخنرانی ایشان بدین شرح است:
با درود و سلام به محضر استادان و حضار محترم
پزشکی به مثابه یک انجمن
عملکرد جناب آقای دکتر محمود رفیعی در حدوداً 30 سال گذشته برای هر بیرجندی فرهنگ دوست دو نکته را موید و مسجل می‌کند اول اینکه ایشان طی این سال‌ها با معرفی بزرگانی از علم و ادب به جامعه‌ی جوان بیرجندی این آگاهی را داد که به داشتن این مفاخر مباهات کنند و برای آینده خود الگوی کاربردی و ذی قیمتی داشته باشند انجام این تلاش فرهنگ‌سازی کار انجمنی است که هم اکنون توسط یکی از سازمان‌های فعال کشور و زیر نظر استاد بزرگوار جناب آقای دکتر مهدی محقق یکی از مفاخر ادبی و فرهنگی کشور و بسیاری از استادان همکار ایشان اداره می‌شود و در نهایت این سیاست مملکتی اتخاذ شده که حتی در هر استانی شعبه‌ای از این سازمان وجود داشته باشد تا حداقل شهروندان آن دیار را با مفاخر و اندیشمندانشان آشنا کند و آقای دکتر رفیعی تا کنون وظیفه این انجمن را به تنهایی ایفا و ماندگار ساخته‌اند.
بیرجند شهری است که با فرهنگ خود مشهور و شناخته شده است و فرهنگ جنبه‌ای از زندگی انسانی است که او را از دیگر مخلوقات جدا می‌سازد بنابراین ماندگار ساختن این میراث و تحویل آن به نسل‌های آینده هزینه بر و مساعی فراوانی می‌طلبد که آقای دکتر رفیعی هر دو زحمت را صمیمانه تقبل کرده‌اند و هر دو تلاش را تا حداکثر توان به خوبی و کمال انجام داده‌اند.
هر کدام از کتاب‌های منتشر شده به هزینه ایشان علاوه بر اینکه شخصیت و دانش و فرهنگ اندیشمندان این دیار را معرفی می‌کند بر غنای علم و دانش کشور نیز به میزان فراوانی می‌افزاید زیرا آقای دکتر رفیعی فعالیت فرهنگ دوستی و فرهنگ مداری خود را در یک حوزه خاص محدود نکرده‌اند. این آثار طیف وسیعی از علم و ادب علمای سده‌های پیشین این مرز و بوم تا معاصران من و شما را می‌پوشاند.
مسئله دومی که اهمیت گردآوری و نشر این آثار ماندگار را مسجل می‌کند چالش فکری، فرهنگی و اجرایی است که باید به خصوص در نسل جوان بیرجند برانگیخته شود که اولاً چرا از مفاخر بسیاری که ما در بیرجند از قرون پیشین داشته‌ایم اثری باقی نمانده آیا این بزرگان خود کم کاری داشته‌اند و یا نسل‌های بعد در ماندگاری آنها غفلت ورزیده‌اند و بهر حال هر یک از این دو عامل می‌باید توسط نسل جوان با اجرای برنامه‌های دقیق، عمیق و منسجم جبران مافات کند تا بتوانند همچون گذشتگان و حتی معاصران امروزی از بیرجندی بودن خود به عنوان یک شهروند فرهنگی افتخار کنند. البته این امر همانگونه موفق خواهد شد که آقای دکتر رفیعی آن را وجهه خود ساخته‌اند و آن استفاده از نیروهای فعال و عاشق و علاقمند چه در تدوین و تالیف آثار با ارزش همانند استاد روانشاد دکتر جمال رضایی، استاد دکتر مظاهر مصفا و دیگر بزرگانی از این دست و چه در زمینه کمک گرفتن از ناشران مختلف همچون ذخائر اسلامی، کتابخانه بزرگ آیت‌الله مرعشی نجفی، کتابخانه و موزه ملی ملک در کنار نشر هیرمند که ماهرانه و عاشقانه به نشر این آثار می‌پردازد.
همت بلند آقای دکتر رفیعی آنقدر کار ساز است که هر کجا دست آقای دکتر از وجود اثری با ارزش برای نشر خالی مانده خود دست به تدوین اثر می‌زند از جمله یادنامه محمد بقاخان و محمد رفیع خان شامل معرفی مجموعه اسناد و مدارکی که بسیاری از سوالاتی که در ذهن من و شما گذشته پاسخ می‌دهد و اخیراً اسناد مفصل موقوفات در میان و فورگ را به چاپ سپرده‌اند و یا به ترجمه اثر منتشر شده از زبان‌های خارجی می‌پردازند تا گوشه‌ای از تاریخ و فرهنگ بیرجند و قاینات را روشن و ماندگار سازد و جالب اینجاست که آقای دکتر رفیعی از ترویج و تجدید آگاهی‌های پزشکی خود هم غافل نمانده‌اند تدوین 27 مقاله فارسی و 17 درسنامه بیماری‌های کودکان و تغذیه کوک، مشارکت در 26 گردهمایی تخصصی داخلی و خارجی و 31 سال تدریس در دروس مختلف تخصصی دانشگاهی و 5 مورد نوآوری در مرکز طبی کودکان به همراه 6 منصب مدیریتی در دانشگاه و 8 عضویت در کمیته‌ها و کمیسیون‌های وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی برای تدوین ضوابط بهداشتی مختلف از جمله شیر خشک و غذای کودکان و در نهایت 5 نوبت یک ماهه در پنج سال خدمت در دوران دفاع مقدس گواه این مدعاست.
لازم می‌دانم متذکر شوم در مقاله‌ای که در ارج نامه جناب آقای دکتر بزودی از سوی دوستداران ایشان در بیرجند با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تهران و نیز دانشگاه و آموزش و پرورش بیرجند منتشر خواهد شد به معرفی 29 اثر منتشر شده به اهتمام آقای دکتر رفیعی و معرفی‌های لازم دیگر پرداخته‌ام که خواندن این مقاله را برای درک و آگاهی بیشتری از آنچه که ما در بیرجند داریم و باید به آن افتخار کنیم توصیه می‌کنم.