انجمن پزشکان کودکان ایران – انجمن پزشکان کودکان ایران

انجمن علمی پزشکان کودکان ایران

در سال ۱۳۳۵هجری شمسی با همراهی چهره‌های برجسته‌ و نامداران تاریخ پزشکان کودکان ایران با هدف ارائه‌ی فعالیت‌های علمی، تحقیقاتی و تخصصی و به عنوان یک انجمن غیردولتی و غیرانتفاعی مسیر خود را آغاز کرد. جامعه‌ی پزشکان کودکان ایران امروز مدیون پایه‌گذاران و گردانندگان آن است. از مهر ماه 1402 با پی‌گیری تعدادی از همکاران، انجمن شروع به فعالیت بیشتر نمود و با توجه به افزایش تعداد پزشکان کودکان در سراسر کشور، اقدام به عضوگیری و تشکیل شعبه در استان‌های مختلف کرد. در حال حاضر در بسیاری از استان های کشور، شاخه فعال و مرتبط با انجمن مرکزی فعالیت دارند.

انجمن علمی پزشکان کودکان ایران

در سال ۱۳۳۵هجری شمسی با همراهی چهره‌های برجسته‌ و نامداران تاریخ پزشکان کودکان ایران با هدف ارائه‌ی فعالیت‌های علمی، تحقیقاتی و تخصصیِ و به عنوان یک انجمن غیردولتی و غیرانتفاعی مسیر خود را آغاز کرد. جامعه‌ی پزشکان کودکان ایران امروز مدیون پایه‌گذاران و گردانندگان آن است. از مهر ماه 1402 با پی‌گیری تعدادی از همکاران، انجمن شروع به فعالیت بیشتر نمود و با توجه به افزایش تعداد پزشکان کودکان در سراسر کشور، اقدام به عضوگیری و تشکیل شعبه در استان‌های مختلف کرد. در حال حاضر در بسیاری از استان های کشور، شاخه فعال و مرتبط با انجمن مرکزی فعالیت دارند.

انجمن علمی پزشکان کودکان ایران

پیام‌های کلیدی

با درود بر جامعه فخیم پزشکان کودکان ایران

گزارش موجز فعالیت انجمن پزشکان کودکان ایران در سال ۱۴۰۴ در راستای ارتقای جایگاه طب کودکان تقدیم می گردد. مشکلات متعدد این رشته در تحلیلی مبسوط ریشه در نگاه غیرتخصصی مدیریت نظام سلامت بر اهمیت طب کودکان بعنوان طب پیشگیری از یک سو و طب آینده ساز از دیگرسو داشت. با برگزاری نشست های متعدد با مدیران جدید وزارت بهداشت و سازمان های بیمه گر و عنایت ویژه ایشان و همراهی سازمان نظام پزشکی، تغییرات بنیادین در نظام تعرفه نویسی در دو سال گذشته رخ داد. ویژگی های مصوبه امسال هیات محترم وزیران در ۴ جنبه اصلی است؛ توجه ویژه به رشته های پایه طب بالینی خصوصا طب کودکان و خدمات سرپایی، هماهنگی بیشتر نهادهای حاکمیت با نمایندگان جامعه پزشکی و مبنا قرادادن محاسبات کارشناسی سازمان های بیمه، رفع هشتک ها از کدهای خدمات سرپایی، مبنا قرادادن ۱۲ سالگی بعنوان محدوده طب کودکان. با توجه به حمایت ویژه دولت خصوصا وزیر محترم بهداشت، با هدف ارتقای توان ملی برای گسترش خدمات سلامت به کودکان درخواست می نماییم تا در راستای الگوریتم های علمی، تمرکز بیشتر بر اصول پیشگیری و معاینه بالینی را جایگزین ارزیابی های پاراکلینیک بی رویه نماییم. کاهش سرانه مصرف دارو نیز نیازمند عزم ملی و همکاری بین بخشی است.

در آخر، عید نوروز و تقارن آن با عید فطر را تبریک عرض نموده، سالی پر امید، در صلح و شکوفایی را برای ملت بزرگ ایران آرزو می نماییم.
هیات مدیره انجمن پزشکان کودکان ایران

نکات کلیدی برای حفظ تاب‌آوری روانی در شرایط بحران و جنگ:

خوش‌بینی و امید: تمرکز بر جنبه‌های مثبت و نگاه امیدوارانه به آینده
یافتن معنا: تلاش برای درک و یافتن هدف حتی در تجربیات سخت
حمایت اجتماعی: حفظ ارتباط با خانواده، دوستان و جامعه
انعطاف‌پذیری: توانایی سازگاری با تغییرات و مدیریت احساسات و افکار
حفظ روتین: تا حد امکان، رعایت برنامه‌های روتین روزانه برای ایجاد ثبات
تکنیک‌های آرام‌سازی: استفاده از تنفس عمیق، ذهن‌آگاهی و مدیتیشن
اعتماد به خود (خودکارآمدی): باور به توانایی‌های شخصی برای غلبه بر چالش‌ها
کمک به دیگران: مشارکت در فعالیت‌های داوطلبانه برای ایجاد حس هدفمندی با همدلی
انجمن ها: فعال بودن در گروه‌های اجتماعی و انجمن ها

این تکنیک‌ها به شما کمک می‌کنند تا در شرایط دشوار، سلامت روان خود را حفظ کرده و با چالش‌ها بهتر کنار بیایید

انجمن پزشکان کودکان ایران بر این باور است که “سلامت کودک، تنها عاری بودن از بیماری نیست؛ بلکه تندرستی، حقی است همگانی متشکل از سلامت جسم، روان و شادابی روح.” امروز، به عنوان پزشکانی که دغدغه فردای کودکان را داریم، بر چند اصل کلیدی پای می‌فشاریم:

تغذیه سالم حق هر کودک است. از شیرمادر تا یک رژیم غذایی متعادل در سال‌های بعد.
تحرک و بازی: بازی، زبان جهانی کودک و موتور محرک رشد فکری و جسمی اوست.
سلامت روان: تأمین محیطی امن، عاری از خشونت و سرشار از مهر، ضرورتی انکارناپذیر برای پرورش نسلی مقاوم و امیدوار است.
پیشگیری: واکسیناسیون به موقع و معاینات دوره‌ای، سپری محکم در برابر بسیاری از تهدیدهاست.
کودکی شایسته:هر کودک سزاوار برخورداری از فرصت‌های برابر برای آموزش، پرورش استعدادها و لذت بردن از دوران کودکی است.

طبق پروتکل الحاقی کنوانسیون حقوق کودک (ماده ۳۸)، کودکان در درگیری‌ها باید حمایت شوند. نقض این حق، جنایت علیه بشریت است.

کشورهای عضو متعهد می‌شوند که هنگام مخاصمات مسلحانه‌ای که با کودکان ارتباط پیدا می‌کند مقررات حقوق بین‌الملل بشردوستانه قابل اعمال را محترم بشمارند و احترام به مقررات مذکور را تضمین کنند.
کشورهای عضو کلیه اقدامات امکانپذیر را به عمل خواهند آورد تا تضمین کنند که اشخاصی که به سن ۱۵ سالگی نرسیده‌اند در مخاصمات شرکت مستقیم نداشته باشند.
کشورهای عضو از پذیرش اشخاصی که به ۱۵ سالگی نرسیده‌اند در نیروهای مسلح خود اجتناب خواهند کرد. در پذیرش اشخاص بین ۱۵ سال و ۱۸ سال، کشورهای عضو تلاش خواهند نمود اولویت را به آنهایی دهند که سن بیشتری دارند.
کشورهای عضو، طبق تعهدات ناشی از حقوق بین‌الملل بشردوستانه مربوط به حمایت از افراد غیرنظامی‌در مخاصمات مسلحانه، کلیه اقدامات امکانپذیر را برای تضمین حمایت و مراقبت از کودکانی که به علت مخاصمات مسلحانه در معرض آسیب قرار می‌گیرند، به عمل خواهند آورد.

فریاد سکوت!

کودکان جنگ، فریاد نمی‌زنند، زخم‌هایشان اغلب خاموش است. اما این سکوت، فریادی است برای وجدان بشریت. سلامت جسم و روان آنها، پاک‌ترین سرمایه‌ انسانی ماست که در آتش تعصبات و درگیری‌ها می‌سوزد. بیایید در کنار محکومیت جنگ، “حفاظت فعالانه از کودکان” را سرلوحه اقدامات فردی و جمعی خود قرار دهیم. هر قدم کوچک برای ایجاد امنیت، بازی و امید در زندگی یک کودک، پادزهر قدرتمندی در برابر ویرانی‌های جنگ است. آینده‌ی آنها نباید اولین قربانی امروز باشد.

کودکان و سایه‌ی جنگ: وقتی امنیت، اولین قربانی می‌شود!

در هیاهوی اخبار جنگ، انفجارها و دیپلماسی‌های پرتنش گروهی هستند که صدایشان اغلب خفه می‌شود: “کودکان”. آنها که نه آغازگر جنگند، نه درک کاملی از آن دارند، و نه قدرتی برای تغییرش، اما عمیق‌ترین زخم‌ها بر جسم و روانشان می‌خورد. در این بحران، حفاظت از سلامت کودکان، نه یک اولویت، که یک “فوریت انسانی” است.

نه به تصادف

با آموزش و مسئولیت‌پذیری، آمار تصادفات را کاهش دهیم.
جان انسان‌ها ارزشمندتر از چند دقیقه زودتر رسیدن است.
تصادف اتفاقی نیست! با رعایت قوانین، جان خود و دیگران را نجات دهید.
فاصله ایمنی را رعایت کنید؛ یک ترمز ناگهانی می‌تواند فاجعه‌آفرین باشد.
همیشه ۵ تا ۱۰ کیلومتر کمتر از حد مجاز رانندگی کنید تا زمان عکس‌العمل بیشتری داشته باشید.
در مناطق پرتردد و نزدیک مدارس کاملاً آهسته برانید.
در شرایط بارانی، شب‌ها یا مه‌آلودگی، سرعت راتا ۳۰% کاهش دهید.
سرعت، شما را زودتر به مقصد نمی‌رساند، فقط خطر مرگ را افزایش می‌دهد.
موبایل در دست = خطر در کمین. هنگام رانندگی تلفن همراه را کنار بگذارید.
خستگی باعث کاهش تمرکز می‌شود. اگر خسته‌اید، رانندگی نکنید.
فاصله ایمنی را رعایت کنید؛ یک ترمز ناگهانی می‌تواند فاجعه‌آفرین باشد.

نه به تصادف
پیام برای عابران پیاده:

- عبور از خط عابر پیاده = تضمین ایمنی. از مکان‌های غیرمجاز عبور نکنید.
- قبل از عبور از خیابان، تماس چشمی با راننده برقرار کنید.
- شب‌ها لباس روشن بپوشید تا دیده شوید.

پیام برای موتورسواران:
• کلاه‌ ایمنی = نجات‌دهنده زندگی. بدون آن موتورسواری نکنید.
• لایی نزنید؛ یک اشتباه کوچک می‌تواند پایان زندگی باشد.
• به هیچ وجه با موتور از پیاده رو عبور نکنید.
• موتورسیکلت وسیله نقلیه است، نه وسیله نمایشی! با احتیاط برانید.

توصیه‌هایی برای حفظ مدیریت مطب‌ها در شرایط بحرانی و جنگی:
1- تعلیق طرح‌های توسعه‌ای غیرضروری: تا پایان ثبات نسبی، فقط روی فعالیت‌های اصلی و جاری مطب تمرکز شود.
2- تمرکز بر بیماران همیشگی و حفظ ارتباط مؤثر : ارائه خدمات قابل ‌اعتماد و پیگیری مستمر، بهترین سرمایه‌گذاری در دوران بحرانی است.
3- کاهش هزینه‌های غیرضروری به‌ویژه در بخش تبلیغات: منابع محدود را به حوزه‌های حیاتی مانند درمان و تأمین تجهیزات اختصاص دهید.
4- ذخیره‌ سازی مواد مصرفی حداقل برای پنج ماه: با توجه به احتمال اختلالات حمل‌ونقل و کمبود مواد، برنامه‌ ریزی دقیق برای موجودی ضروری است.

5- تأمین اقلام حیاتی مانند تجهیزات پانسمان و سرم‌تراپی: این گروه اقلام در بحران‌ها بیشترین نیاز را دارند، تهیه آنها را در اولویت قرار دهید.
6- تقویت ارتباط با نهادهای صنفی و حفظ اتحاد و یکپارچگی اجرایی: تجربه جهاتی ثابت کرده است که انجمن ها و نهادهای صنفی بهترین حامی در شرایط بحرانی هستند.
در شرایط جنگی، مردم بیش از همیشه به حمایت، آرامش و حضور شما نیاز دارند. مانند همیشه عشق، حرفه‌مندی و شجاعت خود را نثارشان کنید.